arrow_drop_up arrow_drop_down
5 juli 2013 

Eten = moeten

Je moet eten om te (over)leven, anders ga je dood. Zo simpel is het! Toch? Je moet jezelf voeden en dat begint direct na de geboorte. Als baby begin je gewoon te huilen. Je wordt op je wenken bediend met melk. Je moet immers in leven blijven én groeien. Pure functionele voeding in al zijn eenvoud. Maar het functionele moeten eten, slaat in onze kinderjaren al snel om in het emotionele moeten eten: eten wordt een ruilmiddel. Wie kent niet de truc ‘ik kan mijn moeder plagen door hard te gaan schreeuwen, dan krijg ik vast een snoepje’.

Deze fase verdwijnt, maar komt onherroepelijk bij de meesten weer terug. Zij het in een andere levensfase. Puberteit bijvoorbeeld: ‘Hé, ik kan minder eten dan val ik af. Ik moet dunner worden, anders word ik niet geaccepteerd. Of tijdens een periode van stress: ‘Ik heb stress dus ik moet eten, dan voel ik me weer goed’. Of wat dacht je van ‘Ik zoek troost in eten’.

Jouw relatie met eten

Iedereen heeft wel een verhaal over zijn of haar relatie met voeding. Ook mensen die nog nooit ‘last’ hebben gehad van een verstoorde relatie met voeding, kunnen wel omschrijven wat eten voor hen betekent. Het wordt ons ook niet makkelijk gemaakt. Wie kent niet de algemene richtlijnen van gezond eten? 2 stuks fruit en 200 gram groenten per dag, een goed ontbijt, voldoende vezels en een minimum aan suikers en slechte vetten. En natuurlijk minimaal 1,5 liter water per dag.

Toch blijft het ‘verboden’ voedsel voor velen van ons het walhalla. Maar ook de valkuil en de vicieuze cirkel van eten, niet eten, moeten eten, niet mogen eten, slecht voelen omdat er teveel gegeten is.  Het ‘slechte’ voedsel ligt dan ook als ‘gezond’ in de schappen van de supermarkt. Dat eerste snoepje uit onze kindertijd, heeft ons getekend voor het leven. Was het leven nog maar zo makkelijk: een snoepje bemachtigen door onze ouders te treiteren. En zonder schuldgevoel te genieten.

Emotionele eter

Weet jij wanneer jij je bewust werd van jouw emotionele moeten eten? Of moet je dit nog ondervinden? Ik wel. Ik was nog geen 10. Had ik toen maar de kennis en de ervaring die ik nu heb.

Mijn blog voor jou

In mijn blog beschrijf ik mijn zoektocht die begon met een ‘ongezonde relatie met eten’ en eindigt in het hebben van mijn eigen praktijk als gediplomeerd voedingsdeskundige. Ik probeer dit zoveel mogelijk op luchtige wijze te doen, hoewel er hele moeilijke periodes zijn geweest. Maar ik kan nu zeggen: mijn zoektocht is voltooid. Missie geslaagd! Functioneel eten om te overleven zal het nooit meer zijn. Ook ik worstel met de geneugten van het leven en zie eten soms als vijand. Maar het vormt geen ongezonde relatie meer.

Eten = kunnen en mogen

Koolhydraatarm weekmenu

 

Reactie plaatsen

Cookies